Space ของ ประพันธ์

Blog

December 20

สิ่งที่ต้องทำใจ... เมื่อเรากลายเป็นแค่.. คนเก่า

ไม่มีใครโทรมาปลุกตอนเช้าๆ หรือไล่ไปนอนตอนดึกๆ

เพลงที่เคยซึ้งด้วยกัน กลายเป็นเพลงแสลงใจไปซะแล้วอ่ะ

เหมือนคนบ้า นั่งจ้องโทสับอยู่ได้ บ้าป่าว

นอนเอ๋ออยู่บนเตียง แล้วเหม่อมองพัดลม คิดถึงเรื่องเก่าๆ

พอออนเอ็มแล้วเจอมัน เราก้อนั่ง sad เพราะมันขึ้นหัวเอ็มว่าคิดถึงคนอื่น ... เจ็บปวด!!

แล้วก้อนั่งเล็งต่อ "มันจะทักกุมั๊ยว้า" สุดท้ายมันก้อ sign out .. ฮือ sad หนักเรยกุ

กดเบอร์มัน แล้วโทรออกแปปนึง(ยิงๆ) แล้วรีบวางสาย พอมันโทรกลับมา ก้อบอกว่าโทรผิด

ส่งเมลล์ไปถามมันว่าสบายดีมั๊ย?

ส่งเพลงให้มันฟัง แล้วมันเจือกตอบกลับมาว่า "เพราะดี"

ฉายาอันแสนน่ารักหายไป!! "มู๋น้อย มู๋อ้วน ไอ่ดำ ไอ่แบน ไอ่ตี่ ไอ่เตี้ย.." คิดถึงว่ะ

เสาร์-อาทิตย์ ว๊างว่างงงง

แกล้งทำเป็นยินดีเมื่อมันมีแฟนใหม่

โทสับตังเหลืออ่ะ

ไม่มีใครให้บ่น / ไม่มีใครบ่นกุเรยอ่ะ

นั่งฟังเพลงเศร้าๆเพลงเดิม ซ้ำไปซ้ำมา

ไม่มีใครเตือนให้กินข้าว อาบน้ำ อ่านหนังสือ

นั่งมองของที่มันซื้อให้ แล้วชั่งใจ "ทิ้งดีมั๊ยนะ..เสียดายง่ะ"

เจอหน้าก้อทำเป็นเมินใส่ แกล้งทำเป็นไม่เห็น ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ พอมันไปแระก้อแอบมอง

มันเปลี่ยนพาสเมลล์ นั่งนึกว่ามันจะใช้พาสไรนะ สุ่มๆ แง้ log in มิได้

ตอนคบกันไม่ค่อยได้เจอหน้า..พอเลิกป๊าปปป..เจอทุกวัน

จะมีคนคอยบอกว่า "เอาน่ะแก ผู้ชาย/หญิงไม่ได้มีคนเดียวบนโลกนะเว้ย"